F.A.Q.

Er hangt een sterke chloorlucht rond het bad. Zit er teveel chloor in?

Dit is één van de grootste misverstanden! Wanneer u chloor ruikt is de dosering niet te hoog maar juist te laag! Bij een te lage chloorconcentratie ontstaan chlooraminen (gebonden chloor), deze chlooraminen veroorzaken de typische chloorlucht. Door het doseren van een extra hoeveelheid chloor (superchlorering) wordt dit probleem opgelost.

De pH-waarde van mijn zwembadwater is onstabiel, wat is daar de oorzaak van?

De totale alkaliteit is te laag. Verhoog het niveau tot 100-150 ppm. Meer informatie hierover vindt u op de pagina alkaliteit.

Belangrijk: pH-correcties moeten in kleine stappen gebeuren. Verhoog of verlaag de pH-waarde maximaal 0,4 per keer. Wacht daarna minstens 8 uur alvorens een volgende stap te nemen.

Wat zijn algen?

Algen zijn eencellige planten, die goed gedijen in warm water en bij zonlicht. Wereldwijd bestaan er meer dan 30.000 verschillende soorten. Algen ontstaan waar de watercirculatie het minst is, bijvoorbeeld in de hoeken van het bad of onderaan de wanden. Afgestorven algen krijgen een bruine kleur. Er zijn drie categorieën algen die in zwembadwater kunnen voorkomen:

Groene algen: dit zijn meestal drijvende algen, die zich soms hechten aan de wanden. Deze worden daardoor meestal glibberig. Uiteindelijk krijgt het water een groene gloed en wordt troebel.

Gele algen: deze verschijnen als een gele poederachtige substantie, meestal in het gedeelte van het zwembad dat het meest in de schaduw ligt. Gele algen zijn resistent tegen chloor.

Zwarte (blauwgroene) algen: deze vormen hardnekkige vlekken op bodem en wanden. De structuur van deze algen is gelaagd. De bovenste laag kan weliswaar worden gedood door chloor. De onderste lagen zijn hiertegen resistent.

Ik heb last van rode, geïrriteerde ogen. Hoe komt dat?

Geïrriteerde, rode ogen en soms een droge en geïrriteerde huid worden niet veroorzaakt door een teveel aan chloor in het water. De meest voorkomende oorzaak is een te hoog gehalte chlooraminen (gebonden chloor). Chlooraminen zijn verbindingen van stikstof (ammonium) met chloor. Ammonium komt in het water door zweet, speeksel, urine en sommige algiciden. Problemen ontstaan vooral als chlooraminen worden gecombineerd met een te lage pH-waarde.

Waarom verschilt de hardheid van het water per regio?

Het antwoord op die vraag heeft te maken met de samenstelling van de bodem. Op de Veluwe bestaat de grond meer uit zand dan bijvoorbeeld in de Randstad. De waterhardheid neemt af naarmate er meer zand in de grond zit.